سلام. چند وقتيه که به يه عيب بزرگم پي بردم. وقتي بعضيا (همه نه ها!!)يه حرفي ميزنن حرفشون رو دوست ندارم قبول کنم.يه چيزي از يه جايي گير ميارم که حرف اون فرد رو رد کنم و بگم حرفت يا کارت اشتباهه. يکي ازون بعضيا عروسمونه.هر حرفي که ميزنه يه چيزي ميگم. بگه چه آب سردي ،ميگم اين خنکه،سرد نيست.بگه فلان بازيگر چه خوبه بازيش ميگم نه اونقدي هم خوب نيست توي فلان فيلم بد بازي کرده. اصلا خيلي هزارتا وضعي. ±يکي ديگشم اينه که آبجيا مثل الان ميزنن زير خوندن ميپرم وسطشون خراب ميکنم .البته اونا منو ضايع ميکنن.اصلا شايد براي همينه.از يه جا ضربه ميخورم،به يکي ديگه ضربه ميزنم.