انارسرخ

من و انکار شراب اين چه حکايت باشد/ غالبا اين قدرم عقل و کفايت باشد/ من که شبها ره تقوي زده ام با دف و چنگ/ اين زمان سر به ره آرم چه حکايت باشد/ زاهد ار راه به رندي نبرد معذور است/ عشق کاري ست که موقوف هدايت باشد/ بنده پير مغانم که ز جهلم برهاند/ پير ما هر چه کند عين ولايت باشد/ تا به غايت ره ميخانه نمي دانستم/ ورنه مستوري ما تا به چه غايت باشد/ زاهد و عجب و نماز و من و مستي و نياز/ تا تو را خود ز ميان با که عنايت باشد/ دوش ازين غصه نخفتم که حکيمي مي گفت/ حافظ ار مست بود جاي شکايت باشد/ ±اينم چارمين فال حافظ امشبم ولي با تمرکز گرفتم. #شما تعبيرش کنيد.