انارسرخ

آسمون دلش گرفته. انگاري داره اتفاقاي چند صد سال پيش يادش مياد. يا هم اون بالا روضست.چند صد سال پيش همچين روزي همه اون اتفاقاتي که توي ده شب اول محرم توي روضه ها ميشنويم توي چند ساعت اتفاق افتاده. کمر امام حسين با از دست دادن هر کدوم از بهترين ياراش خم و خم تر شده. موهاي حضرت زينب ثانيه به ثانيه سفيد شده. فرشته ها اجنه از اينکه نميتونستن کمک کنن ناراحت بودن. دل آسمون حق داره بگيره.اون شنيده گريه هاي حضرت علي اصغر رو از شدت تشنگي. اون ديده بي قراري حضرت عباس رو از ديدن ضعف بچه ها. اون ديده تنهايي امام حسين رو. غربت خانواده بدون مرد امام حسين رو. کتک و شلاقايي که به زن و بچه ها ميزدن. غنيمتايي که به زور از گوش دختر بچه ها ميگرفتن. خوشحالي و کف زدن دشمناي امام حسين رو. آتيش خيمه ها رو. آسمون حق داره دلگير باشه. صبر آسمون زياده که هاي هاي گريه نميکنه.