انارسرخ

سلام. يکي از بدترين اخلاقام اينه که وقتي يکي باهام قهر ميکنه، من دو برابر باهاش قهر ميکنم.تا وقتي آشتي نکنه هم آشتي نميکنم.. بيشترم با خانوادم. اين اخلاق از دوران دبيرستان شروعشد.اخلاق نه خلق. دوستم باهام قهر بود نازش رو کشيدم آشتي نکرد بي محلي که کردم آشتي کرد. ديگه ناز نکشيدم.نهايت کاري که ميکنم ميگم ناراحتي ازم.فقط به دوستام.وقتي مطمئن شدم ناراحته.با توضيحم درست نشد ديگه کاري باهاش ندارم.