انارسرخ

توی زندگیم وقتی با چند دسته از آدما برخورد میکنم حرصم در میاد

یکی اونایی که وقتی حرف می زنم میگن بلند تر بگو.بلندم بگم میگن چی؟چی گفتی؟

یکی هم اونایی که فکر میکنن کوچیکم.همسایه مون اومده بود گفت مامانت هست

گفتم نه گفت خواهر بزرگت چی؟خونسردیم رو حفظ کردم گفتم نه .اومده توضیح

میده بعد یکسره میگه کاش مامانت بود تا می فهمید.یعنی اونموقع اعصاب داشتم,نداشتم.

یا توی تاکسی نشستم راننده تاکسیه خیلی بزرگ بود 2یا3دیگه نهایت4-5سال بزرگ تر بود میگه عمو یکم عقب تر بشین آینه بغل رو ببینم.

این که هیچی. یه بار داشتیم می رفتیم خونه آبجیم ماشین کم گیر میاد,راننده هه میگه این کوچولو روی پای مادرش بشینه.

دوست داشتم خفش کنم ولی خوب از قصد نگفت.

یا هم پسر کوچولو های فامیل 10,11 ساله که میشن میان کنارم وایمیستن میگن داریم ازت بلند تر میشیم باز خوبه کوچیکن میتونم پس گردنی بزنمشون.

بابا جون خوب مگه قدو صدا و قیافه و اینا رو خودمون انتخاب میکنیم؟